Dit werk is geschilderd als een visuele ervaring waarbij de waarneming afhankelijk is van de manier waarop men kijkt, en zo aantoont dat perceptie nooit volledig objectief is. De stijl leunt sterk aan bij de op-art, geïnspireerd door de bijna wetenschappelijke benadering van visuele constructie. De beelden lijken te bewegen en misleiden het oog van de toeschouwer. Door het gebruik van een zwart-witte achtergrond wordt de intensiteit van de kleuren versterkt. Het werk kan ook ondergebracht worden in de realistische mystiek, omdat het de hersenen uitdaagt om vormen en bewegingen te zien die fysiek niet aanwezig zijn.